Tiemon Hofman werd in de Tweede Wereldoorlog als
zestienjarige opgepakt wegens homoseksuele contacten. Hij werd door Nederlandse
rechters veroordeeld op grond van een Duitse verordening die alle homoseksuele
contacten verbood, belandde in het huis van bewaring en daarna in een
opvoedingsgesticht. Nooit slaagde hij erin een vaste baan te bemachtigen en hij
begreep pas aan het eind van zijn leven dat dit te maken had met het feit dat
zijn veroordeling onterecht is opgenomen in de naoorlogse justitiële
documentatie. Na de oorlog was hij marinier in Indië, schreef homopulpromans en
nam deel aan de homosubcultuur in de jaren vijftig en zestig. Na een jarenlange
strijd werd hij door de Nederlandse staat officieel erkend als oorlogsvervolgde
op grond van homoseksualiteit; tot nu toe is hij in Nederland de enige.Het boek is niet alleen een spannende biografie over het ongewone leven van Tiemon Hofman, maar biedt ook een uitgebreid overzicht van de discussie over homoseksualiteit als vervolgingsgrond in de Tweede Wereldoorlog, zoals die sinds begin jaren zeventig gevoerd is.
2003; ISBN 90-7334-112-4, geïllustreerd; 208 blz.;